Good Bye Aj.Sign

posted on 24 Sep 2010 12:28 by cmd-psc

self portrait 2010

posted on 24 Sep 2010 12:18 by cmd-psc

                                 ผลงาน self portrait : นักเรียนระดับชั้น ปวช.1/9                                 

สาขาดิจิตอลมีเดีย

ปีการศึกษา 2553


อบรมออกแบบศิลปะบนเสื้อยืด“สวมเสื้อตัวใหญ่ สวยหัวใจไทย”
 
สร้างสรรค์ลายเสื้อด้วยตนเอง และร่วมวาดหัวใจ 200 ดวงบนเสื้อตัวใหญ่ เพื่อสวมหัวใจไทยไว้ด้วยกัน
 
ณ ภาควิชาออกแบบนิเทศศิลป์ คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
 
เริ่มกลุ้มเพราะคิดงานไม่ออก 
 
เขียนๆขีดๆไปบนเสื้อ 
 
สามสหายผู้ร่วมชะตากรรม 
 
 
ร่วมเขียนหัวใจไว้บนเสื้อตัวยักษ์ 

Freshy'53 T-shirt

posted on 10 Aug 2010 11:07 by cmd-psc

ผลงานการออกแบบลายเสื้อยืด Freshy'53 
โดย นายนำชัย สิทธิโคตร 

CharactorDesign@SU

posted on 05 Aug 2010 15:40 by cmd-psc
ประมวลภาพจากการเข้าร่วมกิจกรรม
อบรมการออกแบบคาแรกเตอร์
 งานการ์ตูนหน้าพระลาน "พลังเยาวชนหัวใจไทย"
ณ มหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ
วันที่ 10 กรกฎาคม 2553
โปสเตอร์ประชาสัมพันธ์งาน
 
เอกสารและอุปกรณ์ที่แจก
 
เริ่มกิจกรรมด้วยการเปิดตัวมาสคอสประจำงาน
 
ชมแอนิเมชั่นรำลึกถึง อ.ศิลป์ พีระศรี
 
ตั้งใจฟังวิทยากรบรรยาย
 
ได้รับโจทย์แล้วก็ลงมือทำ
 
บ.ก.ซัน เดินเข้ามาดูงานซะด้วย
 
ร่างภาพด้วยความตั้งใจ
 
ขีดๆเขียนๆ
 
ตัวนี้ชื่อ "ทั่ว-ไถ" ครับผม
 
อ.ทรายขอเล่นบ้าง
 
เกียรติบัตรงานนี้น่าเก็บจริงๆ
 
       สำหรับคนที่พลาดกิจกรรมนี้ไม่ต้องเสียดายนะคะ ยังมีกิจกรรมที่น่าสนใจที่ทางอาจารย์จะจัดไปอีกอย่างต่อเนื่อง คอยติดตามข่าวกันให้ดีนะคะ  
     เมื่อประมาณเดือนเมษายนที่ผ่านมา ผมและ เพื่อน ๆ  ได้ไปช่วย ถ่ายรูปติดบัตรนักศึกษา ของเด็กนักเรียนที่เพิ่งสมัครเข้ามาใหม่ 
     เริ่มแรกเลย อาจารย์ทรายโทรมาหา ว่าจะให้มาช่วยถ่ายรูปติดบัตร เด็กที่สมัครเข้ามาใหม่ และ ให้หาเพื่อนมาอีก สอง สามคน เผื่อจะเข้ามาช่วยในการหน้าที่ต่าง ๆ   ผมก็ตอบตกลง เพราะเป็นเรื่องที่เคยคุยก่อนหน้านั้นกับอาจารย์ไว้แล้ว  และก็ได้เข้าไปที่ รร. ในช่วงเย็นของวัน เพื่อจะไปฟังรายละเอีียด
     ผมได้ตามเพื่อน ๆ มาอีก 3 คน มี นายวี นายป่าน นายตรัย พอถึงเวลาก็เข้าไปนั่งฟัง นั่งคุยกับอาจารย์เผื่อจะฟังรายละเอียด ว่าต้องทำอะไรบ้าง โดยแบ่ง ๆหน้าที่กันทำ เผื่อความรวดเร็วแล้วเป็นระเบียบ ตัวผมได้ทำหน้าที่เป็นคนถ่ายภาพ ส่วนนายวีก็ช่วยจัดเรียงคิวลำดับนักเรียนที่จะเข้ามาถ่าย ส่วนนายตรัยเป็นคนจัดการไฟล์รูป ส่วนนายป่านก็เป็นคนดูคุณภาพของไฟล์ภาพ  ทั้งหมดนี้อาจารย์ปุ๋ย และ อาจารย์ทรายเป็นคนคิดกระบวนการทำทั้งหมดเผื่อให้เกิดความรวดเร็ว เพราะนักเรียนที่เข้ามาถ่ายทั้งหมดที่อาจารย์ได้บอกไว้ ประมาณ 100 กว่า คน  แล้วต้องถ่ายในระยะเวลาประมาณ 2 - 3 ชม. ตามกำหนดการ แต่สิ่งอำนวยความสดวกไม่มีเลย เช่น ฉาก(เราต้องหาพื้นผ้าสีขาว ๆที่ รร. เผื่อมาทำเป็นฉาก แต่ผ้าได้มา ทั้งยับ ทั้งสกปรก) ที่แขวนฉากเราก็ไม่มี เราก็ต้องนำ ขาตั้งป้ายไวนิลในแผนกมาทำเป็นที่แขวนฉาก(พอนึกภาพออกใช่ไหมครับ ว่าขาตั้งป้ายไวนิล มันคงไม่ได้ออกแบบมาเพื่อให้ทำเป็นที่แขวนอะไรแน่ ๆ)  สองอย่างนี้ก็เป็นอุปสักชิ้นโตมาก ๆ ต้องนำสิ่งใกล้ ๆตัวมาประยุกต์ใช้ แล้วสถานที่ห้อง คือห้องไม่ได้ออกแบบมาให้ถ่ายภาพ แบบตาม สตูดิโอทั่วไป คือเราเอาห้องที่ทำงานของอาจารย์แผนกมัลติมีเดีย มาทำเป็น สตูดิโอขนาดย่อม ๆ พอที่นี้เราได้สตูดิโอขนาดย่อมๆแล้ว  ก็ได้ลองหยิบกล้้องที่อาจารย์ยืมพี่ชายเขามา เผื่อมา ตั้งค่ากล้อง ลองถ่ายดู อุปกรณ์ที่ใช้ก็คือกล้อง canon 40D พร้อมเลนส์ fix 50mm 1.4 พร้อมแฟลช รุ่น 580 ll คิดดูนะครับ 3 อย่างนี้รวมแล้วหนักกี่กิโล นั่นแหละครับ คือสิ่งที่ผมต้องถือตลอดเวลา 2-3 ชม. ในวันพรุ่งนี้ คือที่อาจารย์คิดไว้ คือถ่ายภาพ แล้วไฟล์จะเข้าเครื่อง mac โดยทันที ทั้งนี้ทั้งนั้น เราได้ลองถ่าย ลองปรับค่ากล้อง จนทุกอย่างลงตัวที่สุด  สรุปวันแรกที่ได้ไปทำ เราได้ ทำสตูดิโอ ทำฉาก ทำความสะอาดฉาก ตั้งค่ากล้อง สร้างโฟเดอร์เก็บรูปแต่ละบุคคลไว้ เพื่อเตรียมความพร้อมเพื่อวันพรุ่งนี้
     พอถึงวันจริงที่เราต้องทำงาน ตอนเช้าพวกเรามารวมตัวกันที่ รร. ประมาณ 7 โมงกว่า เพื่อมาเตรียมพร้อมทุก ๆอย่างให้เป็นระเบียบ พอถึงเวลาจริง ก็ได้ลงมือถ่าย ขอบอกตรง ๆ เลยว่า ถ่ายภาพคนนั้น ตัวผมไม่เคยถ่ายเลย นี้เป็นครั้งแรก ที่ได้ถ่าย เพราะปกติ ผมถ่ายแต่พวกภาพวิว หรือสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่กับที่ไม่ได้ขยับไปไหน แบบว่าเราไม่สามรถไปสั่งอะไรได้ นอกจากเราจะขยับหามุมมองของเราเอง แต่การถ่ายคนนั้น เมื่อถึงเวลา
ผมรู้สึกว่าการถ่ายยากมาก ๆ กับคนที่ไม่เต็มใจถ่ายบ้าง ไม่รู้จะโพสท่าอะไรบ้าง ผมได้เรียนรู้ว่า ช่างภาพนั้นไม่ได้แค่กดชัตเตอร์ลงอย่างเดียว คือเราต้องพยายาม บอกเขาว่าโพสท่านู่นนี้ หรือท่าที่เหมาะกับบุคลิกของตัวเขา ซึ้งผมไม่เคยเลย ก็เพิ่งมาได้เรียนรู้กับงานนี้ครั้งแรกเหมือนกัน ก็ยังดีที่มีอาจารย์ทราย,อาจารย์ปุ้ยคอยประกบ คอยพูดนี้ หรือแนะนำนางแบบนายแบบให้โพสท่านู่นนี้หรือชวนพูดชวนคุยไม่ให้ตัวแบบนี่เขิน หรือมีอาการเกร็ง พอถ่ายไปเรื่อยๆผมก็เริ่มที่จะเรียนรู้ไปในตัว ว่าต้องชวนแบบคุยหรืออะไรต่าง ๆ นา ๆ เพื่อไม่ให้แบบมีอาการเกร็งแล้วไม่เขินกล้องจะได้ทำงานได้ไปโดยเร็ว แล้วคุณภาพที่สุด แต่ระยะเวลามันบีบพวกเรามาก นักเรียน 100 กว่าคน กับเวลาไม่กี่ชั่วโมงแล้วเครื่อง mac เครื่องเดียวที่ต้องเชื่อมต่อกับกล้องในการโอนไฟล์นั้น การจัดระเบียบไฟล์แต่ละ รหัสของแต่คนละ มันต้องใช้เวลาพอสมควร เนื่องจากถ่ายเสร็จ เราก็ต้องมาเช็ค
ว่าแบบพอใจภาพเขาหรือไม่ แล้วนายตรัยมีหน้าที่การจัดการไฟล์ก็ต้องพยายามเร่งมือลากเข้าแต่ละโฟเดอร์นั้นๆ คิวที่มันยาวเอียดเราก็ต้องถ่ายไปด้วย ซึ้งภาพจะไปแสดงบนจอ mac มันก็เป็นอุปสักของนายตรัยที่จะจัดระเบียบไฟล์ลำบาก เพราะข้อมูลมันเข้ามาในเครื่องเรื่อย ๆ นายวีก็ต้องคอยจดหมายเลขไฟล์ให้นักเรียนที่ต่อแถวเข้ามาถ่ายรูป ส่วนนายป่านก็จะคอยเช็คคุณภาำพไฟล์รูปนั้น ๆ บางทีเครื่อง mac ก็เกิดอาการค้าง เพราะขนาดไฟล์รูป
มันใหญ่พอสมควร ทั้งหมดนี้มันเป็นการทำงานครั้งแรกของพวกเราที่ไม่เคยเจอะเจอ มาก่อนเลย ซึ้งเราไม่เคยได้เรียนรู้หรืออะไรมาเป็นพื้นฐานก่อนเลย เพราะเราแค่แบ่งหน้าที่แต่ละคนในเย็นของเมื่อวาน แล้วลงมือในเช้าวันรุ่งขึ้นโดยผ่านกระบวนวางแผนของอาจารย์ทราย,อาจารย์ปุ้ย   การถ่ายครั้งนี้ ใช้เวลาถ่ายต่อคน ประมาณละเกือบ 5-8 นาทีได้ เพราะบางคนก็อยากได้ในมุมนู่นมุมนี้ ซึ้งมันก็กินเวลาไป วันนั้นเราทำงานกันประมาณ 5 ชม. โดยไม่พักกันเลย  ตอนที่คิดกันตอนแรกก็นึกว่าจะง่าย ๆ แค่กดถ่ายก็เสร็จ แต่พอได้ลงมือทำแล้วนั้นมันไม่ใช่เรื่องที่ง่าย ๆ
เลย อย่างที่กล่าวไว้ข้างต้นแล้วว่า บางคนก็เขินกล้อง บางคนก็โพสท่าไม่เป็น พวกเราก็ต้องพยายามบิ้วอารมณ์แบบไปด้วย แต่โดยรวมแล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดี หลังจากงานชิ้นนี้จบแล้ว ก็นั่งพักผ่อนกัน แบบเหนื่อยสุด ๆ ตัวผมคิดว่ามันไม่ง่ายเลยที่เราจะถ่ายภาพบุคคล คงต้องฝึกตนเองแล้วพัฒนากันต่อไป ส่วนเพื่อน ๆ นั้นเขาทำหน้าที่
ในส่วนของเขาดีกันมาก ๆ ก็ต้องขอบคุณทุกคนเลยที่ร่วมมือกันช่วยงานนี้ให้สำเร็จ  แล้วก็ต้องยิ่งขอบคุณไปใหญ่ กับอาจารย์ทราย และ อาจารย์ปุ้ยถ้าไม่มีเขาพวกผมคงแย่แน่ๆ

     ต่อมาที่โรงเรียนมีการรับประกาศณียบัตร ก็มีการทักถามกึ่งเชื้อเชิญให้พวกเรากลุ่มเดิมมารับถ่ายรูป ก็คือถ่ายในสตูดิโอเฉพาะกิจเหมือนเคย เราก็ได้ตอบรับ  ซึ่งครั้งนี้เราพอมีความพร้อมกว่าครั้งแรกมาก ฉากหลังก็มีการไปซื้อแล้วมาเย็บต่อใหม่ ให้ได้ผ้าที่กว้างและใหญ่ขึ้น โดยฝีมือการเย็บเป็นฝีมือของ อ.ทรายและอ.ปุ้ยเช่นเคย  แต่ครั้งนี้เป็นการถ่ายแบบสตูดิโอเชิงสมบูรณ์แบบ เพราะเราได้มีไฟสตูดิโอ ที่อ.ทราย ยืมพี่ของเขามา ก็เป็นเหมือนอย่างเคยเราต้องเรียนรู้กันสด ๆในเย็นของอีกวันแล้วลงมือประติบัติในเช้าวันรุ่งขึ้นเหมือนเคยเลย โดยอุปกรณ์
 เหมือนเก่า แต่ที่มีมาใหม่คือ ชุดไฟสตูดิโอ ซึ้งผมไม่เคยศึกษาหรืออะไรมาเลย  พออ.ทรายและตัวผมก็ได้จัดการตั้งไฟสตูดิโอ พอเสร็จเรียบร้อย อ.ทรายก็สอนเกี่ยวกับการใช้ ชุดไฟสตู อย่างละเอียด ผมงงมาก ปุ่มอะไรเยอะแยะก็ไม่รู้ แต่ก็ต้องคอย ๆเรียนรู้ไปให้ได้มากที่สุด และก็สอนการตั้งค่าไฟ การจัดไฟ ว่าไฟลงตกไหน เงาเกิดตรงไหน การเพิ่ม หรือ รี่ ไฟให้ได้ค่าที่โอเคที่สุด ก็ได้ลองถ่ายภาพกัน ก็มีอ.ปุ้ย มาเป็นนางแบบ ลองไฟให้ เราก็ถ่ายไปเรื่อย ๆ บางทีนายป่านก็มาลองเป็นแบบให้ เพราะเราต้องการดู ค่าไฟ ในแต่ละสีผิวคน ว่าอันไหนมันลงตัวสุด ๆ ส่วนนายตรัย นายวี ก็ออกแบบฟอร์น เพื่อจะนำเข้าไปใส่ในภาพ เวลาถ่ายภาพคนออกมาแล้ว มันจะได้ดูไม่ว่างเปล่าไป เราลองไฟกันเสร็จประมาณ 3 เกือบ 4 ทุ่ม 
     ครั้งนี้เป็นการรับถ่ายภาพโดยเราจะคิดเงินจากผู้มาถ่าย แต่เราดันไม่มี แบบ หรือตัวอย่างให้พวกเขาดู ทีนี้ อ. ก็คุย ๆกันว่าต้องมีตัวอย่างให้ลูกค้าที่เดินผ่านไปผ่านมาดูนะ ก็นำภาพอ.ปุ้ยมาทำ แล้วใส่ ฟอร์นต่าง ๆ นา ๆ ลงไป แต่ว่าตัวอย่างคือเราต้องไปล้างไฟล์รูปมา ซึ้งร้านแถวนนท์นั้นคงไม่มีร้านไหนที่เราจะไปล้างรูปแล้วรอรับได้เลย ณ เวลา 3-4 ทุ่ม  แต่พวกเราก็อาสาขอนำไฟล์ไปล้างกันแถวๆเซนทรัลลาดพร้าว เพื่อจะนำภาพเหล่านั้นมาเป็นตัวอย่างในวันพรุ่งนี้ พอเราไปถึงร้านเราก็รีบนำไฟล์ไปล้างแล้วก็บอกเขารอรับไฟล์เลย ก็ราว ๆประมาณ 15 นาทีก็ได้ตัวอย่างภาพมาแล้ว คืนนั้นเรากลับมาถึง รร. ประมาณเทียงคืนแล้วพวกเราก็แยกย้ายกันกลับบ้านนอนพักผ่อนกัน
     เช้าวันรุ่งขึ้นก็เป็นกันเหมือนเช่นเคย เราต้องนัดมาที่ รร. กันแต่เช้า เพราะว่าต้องมาเตรียมพร้อมของต่าง ๆ  หรือเช็คไฟสตูให้เรียบร้อยที่สุด พองานเริ่ม ก็มีลูกค้าท่านแลกมาใช้บริการ ก็คือคุณน้อง แต่ตอนนั้น ไม่มีใครอยู่เลย อ.ทรายก็ไม่อยู่เพราะต้องขึ้นไปทำพิธีข้างบนมีแต่ผมกับเพื่อนสาวอีกหนึ่งคนที่ชื่อจ๊ะ  ผมก็ถ่ายไปถ่ายมา ก็มีจ๊ะคอยช่วยพูด ช่วยคุย ไม่ให้คุณน้องเขามีอาการเกร็งสะเท่าไหร่ และในที่สุด อ.ทรายก็ลงมาพอดี ผมดีใจมาก ๆ เพราะตอนแรกนั้น มีผมกะแค่จ๊ะ เท่านั้น แล้วก็กลัวไฟสตูมันจะมีปัญหาซึ้งผมก็ไม่มีความรู้สะเท่าไหร่ ก็ถ่าย ๆ เช็คไฟล์ไปด้วยดี ก็เกิดความพอใจกันทั้ง 2 ฝ่าย ทั้งตัวลูกค้า ส่วน นายวี นายป่าน นั้นวันนี้มีหน้าที่พิเศษอีกอย่างหนึ่ง คือแจกใบปลิวเพื่อชักชวนลูกค้าให้มาถ่ายภาพเก็บเป็นที่ระลึก พอทั้งสองคนนี้ไปแจกแล้วกลับมา ก็มีอาการแบบ เซ็ง ๆ แล้วก็เล่าให้ฟังว่า ตอนแจกก็ไม่คอยมีคนสนใจเท่าไหร่ แล้วก็มีแต่คนเมินหน้า แล้วหันหน้าหนี ไม่คอยรับใบปลิวสะเท่าไหร่ แต่คนที่รับก็คือพวก ปวส ภาคค่ำสะส่วนใหญ่ ที่มาถ่าย การถ่ายพี่ ๆพวกนี้ไม่คอยยากสะเท่าไหร่
 เพราะพวกเขามีความมั่นใจในการโพสท่ากันมากพอสมควร แต่บางทีก็ต้องบอก หรือจัดท่าให้เป็นระเบียบแค่นั้น เอง บางทีก็มีคุ่พ่อลูกมาถ่าย มีคุณแม่กับลูกสาว หรือพวกเพื่อน ๆ คุณแม่เขา ผมขออนุญาติเรียกว่าคุณแม่นะครับ เพราะเขาอายุก็ราว ๆพอกับแม่ของผม และก็มีอาจารย์แผนกบัญชีมาถ่ายด้วย ก็ถ่ายง่าย สนุกดีครับ ส่วนนายตรัยก็ประสบปัญหาเดิม เพราะช่วงนึงคนเข้ามาถ่ายกันเยอะมากๆ แล้วต้องการเลือกรูปด้วย ทำให้เกิดอาการช้าพอสมควรแต่ก็ผ่านๆไปได้ด้วยดี
     งานครั้งนี้ก็มีความคล่องกันกว่าครั้งแรกมาก ๆ พอสมควร ก็ถือว่ามีประสบการณ์มาพอสมควร ส่วนผมก็ได้รู้การจัดไฟ จัดตั้งค่าไฟนู่นนี้ได้เรียนรู้กับการใช้ไฟสตูดิโอ เป็นครั้งแรกจริง ๆครับที่ได้ลองใช้ แต่ก็สนุกกับมันมาก เพราะเราสามารถเล่นหรือบังคับทิศทางของแสงให้ไปทางนู่นทางนี้ได้ ตอนแรก ๆเลย ผมก็คิดว่าง่าย ๆในการจัดไฟ แต่พอได้ลองแล้วมันก็ยากๆ เอาการเหมือนกันครับ แต่โดยรวมแล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดีที่สุดครับ
     ผมก็ต้องขอขอบพระคุณอาจารย์ทรายเหมือนเคยที่ นำอุปกรณ์ เช่น กล้องแพง ๆ เลนส์แพง ๆ หรือ ชุดไฟสตูดิโอ ชุดนึงก็เกือบ ๆแสนมาให้ผมและเพื่อน ๆทดลองใช้แล้วศึกษาในเวลาทำงานด้วยครับ
 
บทความโดย นายธีรวัฒน์ ศรีทอง
 
ประมวลภาพ 
 
อ.ทราย ฝ่ายจัดหา
 
นายป่าน และ นายตรัยคนลากไฟล์
 
นายวี และ นายอาร์ตช่างภาพ
 
อ.นิ และ อ.ปุ้ยคนเทสกล้อง 
 
ช่างภาพและทีมงาน 
 
 
เตรียมความพร้อมก่อนถ่ายรูปกับพี่จ๊ะ
 
นางแบบของเรา น้องปี 1 
 
อ.เพลินพรรณ รองผอ.ฝ่ายบริการ ผู้มาประเดิมกิจการของเรา
 
 
เหล่าอาจารย์มาร่วมแสดงความยินดีกับพี่ปวส.

 
พอสั่งตัดออกมาจริงๆ
ไม่เห็นเหมือนเลย
เนาะ